تقی اف

يكي بحران هایی كه مجددا همت مردانه تقي اف را هويدا ساخت ، شیوع بيماري هاي واگيردار در باكو در اكتبر 1904 م./ رجب 1322هـ .ق. بود :

«همهمه ناخوشي است كه هر كس دست و پاي خود را گم كرده است. اگر چه از جانب دولت در چند محل مخصوص قرنطينه و اسباب و لوازم او را فراهم كرده اند و دوكترها معين شده اند ، بازهم مردم ترس دارند... از جانب حكومت بلدي آدم مخصوص در گردش است. تمام خانه و عمارت دو طبقه و سه طبقه و چهار طبقه را مي گردند. اگر خاشاكي باشد يا آتش خانه ناتميز باشد مجازات مي كند. روزي دو دفعه جارو و چهار مرتبه تمام شهر آب پاشي مي­شود. تا حال كسي هم مرده نديده كه بگويد از ناخوشي است.»

«يك مبلغ زيادي به جهت تمامي مريض خانه­هاي مسلمانان ،روس، ارمني و ساير مخارج متعلق به اين ناخوشي حاجي زين العابدين تقي يوف از جيب جوانمردي درباره نوع خود مرحمت كردند.»

Baki 1904 oktiyabır epidemiyası bir daha Tağiyevin hümətin və kişiligin bəlli etdi. O dövrün fars qəzetələrində oxuyuruq:

" xəstəlik qiyamət edir. Hər kimsə əl qolun itiribdi.dövlət tərəfindən qərəntinə yeri təyin olub və lazim vəsayit əldə qoyulub doxturlarda müəyyənləşdirilib amma xalq içrə yenə qorxu var... şəhər hüküməti adamlari dolanmaqdadilar. onlar evləri və iki üç və dörd təbəqə imarətləri gəzib axtarirlar. Zibil görsələrsə və yaxud küllükxana kifir olsa mücazat təyin olur. Şəhərə gündə iki dəfə süpürgə çəkilir  və dörd dəfə su səpilir. Indiyə dək xətəlik dən bir nəfər ölməyib.

Haci Zeynalabdin Tağiyev igitlik cibindən bir yuxari məbləğ pul müsəlman rus və erməni xəstəxanalarına mərhəmət buyurdular."